Het wakker liggen van Wanda

Op een dag komt Wanda erachter dat ze onzichtbaar is geworden. Wanneer ze bij de huisarts aanklopt en vertelt dat ze het gevoel heeft dat niemand haar nog opmerkt, krijgt ze een nuchter antwoord: gezien haar leeftijd is dat blijkbaar niet zo vreemd. Maar Wanda legt zich daar niet bij neer.

Want wat betekent het eigenlijk om niet meer gezien te worden? Is het een bevrijding wanneer je niet langer hoeft te voldoen aan de verwachtingen van anderen? Of wordt het leven juist leeg wanneer je niet meer bestaat in relatie tot de ander?

Het wakker liggen van Wanda onderzoekt de positie van vrouwen die ouder worden in een samenleving waarin jeugdigheid vaak de norm is. In de huidige beeldcultuur zijn vrouwen boven de veertig maar beperkt zichtbaar. En als ze wél in beeld komen, lijkt de verwachting vaak dat ze er nog altijd dertig uitzien.

Maar waar blijven hun wensen, behoeftes en verlangens? Waarom zijn er zo weinig hoofdrollen voor vrouwen die ouder worden? Waarom krijgen hun verhalen minder ruimte in boeken, muziek, kunst en de media?

Een voorstelling die vragen stelt over zichtbaarheid, ouder worden en de verhalen die we vertellen – en vooral over de vraag waarom die verhalen zouden moeten ophouden wanneer het volwassen leven nog maar net begonnen is.